leczo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) węgierska potrawa jednogarnkowa z pokrojonych na kawałki papryki, pomidorów i cebuli, często z dodatkiem boczku lub kiełbasy, duszonych z przyprawami;
(1.1) lub
(1.1) Leczo świetnie smakuje podane z chrupiącą bagietką lub ryżem. (1.1) Na Węgrzech często do leczo dodaje się pod koniec duszenia rozkłócone jajko.
(1.1) potrawa, danie
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
czeski: (1.1) lečo hiszpański: (1.1) pisto niemiecki: (1.1) Letscho / rosyjski: (1.1) ле́чо słowacki: (1.1) lečo ukraiński: (1.1) ле́чо węgierski: (1.1) lecsó