przygnębić ()
czasownik przechodni dokonany ( przygnębiać) (1.1) dać przygnębienie, wprowadzić kogoś w zły stan psychiczny; spowodować złe samopoczucie u kogoś czasownik zwrotny dokonany przygnębić się ( przygnębiać się) (2.1) wejść w zły stan psychiczny z jakiegoś powodu
(1.1) (2.1)
(1.1) Księdza Juliana przygnębił widok zbombardowanego Wielunia. (2.1) Jedi wyraźnie przygnębił się przez powracające wspomnienia – zostali sprzedaniz Internetu.
(1.1) przygnębić + (kogo) + (czym) (2.1) przygnębić się + (czym)
(1.1) zdołować
przygnębienie przygnębiać przygnębiony, przygnębiający przygnębiająco
(1.1) angielski: (1.1) dispirit, distress arabski: (1.1) إياس (ayisa) niemiecki: (1.1) bedrücken, beklemmen włoski: (1.1) deprimere, abbattere, avvilire