pläga ()
czasownik modalny (1.1) mieć zwyczaj coś robić czasownik przechodni (2.1) ugościć, uraczyć kogoś poczęstunkiem
(1-2) att pläga, plägar, plägade, plägat, pläga!, pres. part. plägande, perf. part. plägad
(2.1) pläga någon med något → ugościć kogoś czymś
(1.1) det gick som det plägar gå → poszło jak zwykle • såsom plägar vara fallet → jak zazwyczaj się dzieje
(1.1) bruka, ha för vana (2.1) undfägna, förpläga, bjuda
(2.1) plägande, plägning, plägnad