frygt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) strach, obawa, lęk
(1.1) (en) frygt, frygten,
(1.1) Børn oplever typisk en følelse af frygt eller bekymring, når de udsættes for en stressfuld situation, eller når de oplever noget, som er nyt og ukendt for dem. → Dzieci zazwyczaj odczuwają strach lub zmartwienie, gdy są narażone na stresującą sytuację lub gdy doświadczają czegoś nowego i nieznanego. (1.1) Frygten for at blive syg eller nosofobi er en atavistisk frygt, ligesom frygten for død og vanvid. → Lęk przed zachorowaniem – lub nozofobia – jest lękiem atawistycznym, podobnie jak strach przed śmiercią i szaleństwem.
(1.1) angst, skræk
frygtelig, frygtløs, frygtsom frygte frygtløshed, frygtsomhed