anstændighed ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przyzwoitość
(1.1) (en) anstændighed, anstændigheden,
(1.1) Vi mener, det er basal anstændighed at behandle dyr med medfølelse og respekt og at lovgivningen bør afspejle dette. → Uważamy, że zwykłą przyzwoitością jest traktowanie zwierząt ze współczuciem i szacunkiem i że ustawodawstwo powinno to odzwierciedlać.
(1.1) anstændighedsfølelse
anstændig