__TOC__ duopol ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych; (1.2) sytuacja, w której na scenie polityczniej działają tylko dwie liczące się i konkurujące partie polityczne, marginalizujące inne siły polityczne
(1.1-2)
(1.1) duopol Cournota, duopol Stackelberga, duopol Bertranda (1.2) POPiS
< + ; przez analogię do „monopol”
angielski: (1.1) duopoly bułgarski: (1.1) дуопол estoński: (1.1) duopol fiński: (1.1) duopoli francuski: (1.1) duopole galicyjski: (1.1) duopolio hebrajski: (1.1) דואופול hiszpański: (1.1) duopolio kataloński: (1.1) duopoli niemiecki: (1.1) Duopol , Dyopol portugalski: (1.1) duopólio rosyjski: (1.1) дуополия szwedzki: (1.1) duopol ukraiński: (1.1) дуополія węgierski: (1.1) duopólium włoski: (1.1) duopolio
duopol ()
rzeczownik (1.1) duopol
duopol ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) duopol