semperitowiec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczestnik krwawo stłumionego przez sanacyjną policję buntu robotniczego w 1936 r. w krakowskich zakładach Semperit
(1.1)
(1.1) Semperitowcy w porozumieniu z władzami swego związku zawodowego postanowili zaprotestować strajkiem okupacyjnym„Mówią wieki. Magazyn historyczny”, t. 15, s. 25.
(1.1) robotnik, proletariusz
< → zawsze + kroczyć
(1.1)