woda święcona ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;
(1.1) , ,
(1.1) W Tomaszowskiem matka p. młodej, gdy wyjeżdżają do ślubu, kropi całą drużynę wodą święconą, a wtedy śpiewają: A pokrop // Że nas, mateńko // Tą święconą wodeńkąHenryk Biegeleisen, Wesele, 1928, s. 460.
(1.1) kropić / pokropić wodą święconą
angielski: (1.1) holy water assiniboine: (1.1) miníwaką baskijski: (1.1) ur bedeinkatu czeski: (1.1) svěcená voda duński: (1.1) vievand esperanto: (1.1) sankta akvo, benita akvo, sanktigita akvo francuski: (1.1) eau bénite hiszpański: (1.1) agua bendita japoński: (1.1) kaszubski: (1.1) swiãconô wòda kataloński: (1.1) aigua beneita koreański: (1.1) 성수 (sŏngsu) niemiecki: (1.1) Weihwasser norweski (bokmål): (1.1) vievann , vievatn nowogrecki: (1.1) αγίασμα , αγιασμός ormiański: (1.1) ջրօրհնեք (jrorhnek') portugalski: (1.1) água benta słowacki: (1.1) svätená voda słoweński: (1.1) sveta voda ukraiński: (1.1) свята вода , свячена вода węgierski: (1.1) szenteltvíz włoski: (1.1) acqua benedetta