spång ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kładka, mostek
(1.1) en spång, spången; spångar spänger, spångarna spängerna
(1.1) plankbro
spånga
Ciekawy i zastanawiający przykład użycia znajdujemy w następującym wierszu Karin Boye, jednej z najwybitniejszych szwedzkich poetek, tworzącej w duchu symbolizmu. Użyła ona wyrazu spång na metaforyczne określenie przejścia z ziemi do, nazwijmy to, nieba. Mogła użyć takich wyrazów jak: övergång, genomgång, förbindelse, koppling, bro, brygga, gångbro, led, väg, stig, lecz wszystkie one budzą inne skojarzenia. De mörka änglarna med blå lågor som eldblommor i sitt svarta hår vet svar på underliga hädarfrågor — och kanske vet de var spången går från nattdjupen till dagsljuset — och kanske vet de all enhets hamn — och kanske finns det i fadershuset en klar boning, som har deras namn.
Mroczni aniołowie z błękitnymi płomieniami jak kwiatami ognistymi w swych czarnych włosach znają odpowiedzi na osobliwe pytania bluźniercy — i być może wiedzą gdzie jest kładka wiodąca z głębi nocy do jasności dnia — i być może znają przystań wszechjedności — i być może istnieje w domu ojcowskim jaśniejące gniazdo, noszące ich imię. Jest to przedostatni wiersz w zbiorze „De sju dödssynderna“ (Siedem grzechów głównych) wydanym pośmiertnie w 1941r., po samobójczym odejściu autorki z tego świata.