machikuł ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) średniowieczny, wysunięty w murach ganek albo galeria z kamienia lub cegły, z przeznaczonymi dla obrony otworami w podłodzeWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 171, 116.;
(1.1)
(1.1) Przetrwały w budynku także machikuły – otwory do rzucania kamieni oraz lania wrzątku i roztopionej smoły na oblegających. To rzadkość w budowlach, które dotrwały do naszych czasów.
(1.1) fortyfikacja
(1.1) termin zazwyczaj stosowany w liczbie mnogiej,
angielski: (1.1) machicolation esperanto: (1.1) maŝikulo francuski: (1.1) mâchicoulis