browning ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) niewielki, płaski, poręczny pistolet szybkostrzelny, w okresie międzywojennym popularny jako broń „kieszonkowa”
(1.1)
(1.1) Siedział ukosem, by nie naciskać tylnej kieszeni, którą rozpychał browningJuliusz Kaden-Bandrowski, Czarne skrzydła. Lenora, Kraków 1975, s. 227.. (1.1) Na biurku, prawie niewidoczny poza żółtym kręgiem lampy, leżał mały, czarny browningTadeusz Dołęga-Mostowicz, Prokurator Alicja Horn, Warszawa 2010, s. 523..
(1.1) damski browning • niklowany / oksydowany browning • ładować browning • nosić browning
(1.1) brauning;
(1.1) pistolet automatyczny, broń samopowtarzalna
od nazwiska konstruktora Johna M. Browninga
białoruski: (1.1) браўнінг bułgarski: (1.1) броунинг rosyjski: (1.1) браунинг