dewetynowy ()
przymiotnik relacyjny (1.1) z dewetyny
(1.1)
(1.1) Było ciepło, wręcz gorąco, ale niejaki Gibbo, weteran wojny w Omanie i w ogóle bywalec tych okolic, łaził od rana w grubej kurtce dewetynowej i narzekał na zimnoAndy McNab, Natychmiastowa akcja, tłum. Grzegorz Woźniak, 1997.. (1.1) Dla chłopców od 7 do 4 lat — można tu kupić ubranka, poszukiwane kurtki dewetynowe po 330 zł, wiatrówki i marynarki welwetoweOd jesionki do „skafandrów”. 200 tys. zł. obrotu w dniu otwarcia w Domu Odzieżowym na MDM. w: Życie Warszawy, s. 4, 18 grudnia 1953..
(1.1) dywetynowy
dewetyna
słowacki: (1.1) diftínový