dygować ()
czasownik (1.1) nosić, przynosić
(1.1) Pierwsza większa ulewa rozniesie go zupełnie. I znów będziemy musieli zwozić taczkami nawóz, dygować żwir, piasek, trzcinę, będziemy musieli układać to wszystko, ubijać, aby, skończywszy, wkrótce znów rozpoczynać to samo…Szymon Tokarzewski, Powiedzcie mu, że…, w: Na Sybirze. Opowiadania z życia Polaków, Wacław Pawłowski, Trzaska, Evert i Michalski, Warszawa 1920. (1.1) Michasiowa! — dyguj tu tacę!Gabriela Zapolska, Panna Maliczewska, akt II, sc. II, Tow. Akc. S. Orgelbranda S-ów, Warszawa 1912.
(1.1)