fizylier ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechotyWojsko, wojna, broń pod red. Marcina Kamlera, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001.; (1.2) podczas II wojny światowej żołnierz wspierającej piechoty uzbrojony w ręczną broń maszynowąEncyklopedia wojskowa, Bellona / Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, t.1, s. 244.
(1.1)
(1.1) Będzie z ciebie fizylier, jak się patrzy. Do którego chcesz batalionu?Henryk Sienkiewicz, Legiony, LSW / Bellona, Warszawa 2000, s. 135. (1.2) Widzieliśmy, że przejeżdżające sznurem czołgi radzieckie obsadzał desant co najmniej paru fizylierów.
< → strzelba, fuzja, karabin
angielski: (1.1) fusilier hiszpański: (1.1) fusilero niderlandzki: (1.1) fuselier niemiecki: (1.1) Füsilier portugalski: (1.1) fuzileiro rosyjski: (1.1) фузилёр szwedzki: (1.1) fysiljär włoski: (1.1) fuciliere