dziewczynka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziecko płci żeńskiej (1.2) (w stosunku do dorosłej kobiety): kobieta lekkich obyczajów, prostytutka
(1.1-2)
(1.1) Mała dziewczynka idzie z mamą na plac zabaw. (1.1) Znalazł kawałek białego papieru, otworzył dopiero co kupione kredki i zaczął wpatrywać się w twarz dziewczynki.
(1.2) chodzić na dziewczynki
(1.1) chłopczyk
dziewa , dziewczę , dziewczyna
(1.1) amharski: (1.1) ልጃገረድ angielski: (1.1) girl arabski: (1.1) صبية , طفلة baskijski: (1.1) neskatila, neskatilatxo, neskato, neskatxa, neskatxo baszkirski: (1.1) ҡыҙ białoruski: (1.1) дзяўчынка chorwacki: (1.1) djevojčica czeski: (1.1) holčička , děvče farerski: (1.1) genta hawajski: (1.1) kaikamahine hebrajski: (1.1) ילדה (jalda) japoński: (1.1) 少女 (shōjo), (onna no ko) kataloński: (1.1) nena kazachski: (1.1) қыз litewski: (1.1) mergaitė marathi: (1.1) मुलगी (mulagī) marwari: (1.1) छोरी perski: (1.1) دختر (duḵẖtar) polski język migowy: rosyjski: (1.1) девочка sanskryt: (1.1) बाला , कन्या sindhi: (1.1) ڇوڪري szkocki: (1.1) lassock ukraiński: (1.1) дівчинка węgierski: (1.1) kislány wilamowski: (1.1) maekia , mǡkja , makia włoski: (1.1) ragazzina