törn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) silne uderzenie, cios (1.2) ciężkie doświadczenie, cios, porażka, niepowodzenie (1.3) wachta
(1) en törn, törnen; törnar, törnarna
(1.1) få en törn → zostać uderzonym (1.3) ha / ta törn → mieć / wziąć wachtę
(1.1) stöt, smäll, slag (1.2) chock (1.3) skift, vakt
törna
fraza czasownikowa få en törn / få sig en törn • ta törn
(rodzaje uderzeń)