休

__TOC__ ()

6

() キュウ (kyū); やす.む (yasu.mu), やす.まる (yasu.maru), やす.める (yasu.meru)

czasownik nieprzechodni (1.1) やすむ → odpoczywać, spać (1.2) やすまる → być wypoczętym, zrelaksowanym czasownik przechodni (2.1) やすむ → być nieobecnym, opuszczać (lekcję) (2.2) やすむ → zwalniać się (ze szkoły, pracy) (2.3) やすめる → odpocząć, sprawić by coś wypoczęło rzeczownik (3.1) やすみ → wypoczynek, dzień wolny

(1.1)　をしまったら、ベッドのでゆっくり休むのがです。 - Gdy się złapie grypę, najlepiej jest spokojnie odpocząć w łóżku. (2.2) と にから、を休まなければならなかった。 - Ponieważ chciałem pojechać z rodzicami do Tokio, musiałem zwolnić się z lekcji. (3.1) は休みだから、とどこかかな。 - Jutro wolne, więc może by tak pójść dokądś z przyjaciółmi?

を休める - odpocząć; が休まる - wypoczywać, uspokajać się

, , ,