meri ()
rzeczownik (1.1) morze
meri ()
rzeczownik (1.1) morze
(1.1) mer‧i
(1.1) merenkulkija • merenkulku • merenneito • merikarhu • merikartta • merikotka • merimies • meripeninkulma • merirosvo • merivesi • merivirta • Tyynimeri • valtameri • Välimeri
meritse
meri ()
rzeczownik (1.1) klacz
(1.1) mer|i, ~i, ~i, ~ar (~in, ~ina, ~inni, ~arinnar); ~ar, ~ar, ~um, ~a (~arnar, ~arnar, ~unum, ~anna)
(1.1) hryssa, kapall
(1.1) hestur, hross
meri ()
rzeczownik (1.1) morzeAndrew Dalby, Dictionary of Languages. The definitive reference to more than 400 languages, Bloomsbury Publishing, 2015, s. 194.
meri ()
rzeczownik (1.1) popołudnie
meri ()
czasownik (1.1) dotykać
meri ()
rzeczownik (1.1) kaczka
meri ()
rzeczownik (1.1) miód
zobacz też: Indeks:Tahitański - Jedzenie
meri ()
rzeczownik (1.1) kobieta
meri ()
rzeczownik (1.1) morze
meri ()
rzeczownik (1.1) morze
meri ()
rzeczownik (1.1) morze