gæst () •
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gość (1.2) gość (klient hotelu lub restauracji) (1.3) gość (pochodzący z zewnątrz aktywny uczestnik konferencji, koncertu itp.)
(1) en gæst, gæsten, gæster, gæsterne
(1.1) Min veninde sagde, at hun ikke ville forbyde hendes gæster at ryge. → Moja przyjaciółka zapowiedziała, że nie zabroni swoim gościom palić. (1.2) Byens eneste kro havde en dårlig omtale på grund af tjenernes overlegne attitude og arrogance overfor gæsterne. → Jedyny zajazd w mieście cieszył się złą opinią z powodu wyniosłej postawy kelnerów i ich arogancji wobec gości.
(1.1) en sjælden gæst → rzadki gość • ubuden gæst → nieproszony gość • uventet gæst → niespodziewany gość • have gæster → mieć gości
gæste gæstmild, gæstfri
(1.1) fisk og gæst lugter ilde tredje dag • have liggende gæster