provinca ()
przymiotnik (1.1) prowincjonalny (dot. jednostki administracyjnej w niektórych państwach) (1.2) prowincjonalny (dot. peryferyjnego obszaru państwa) (1.3) zaściankowy, niemodny, nienowoczesny
(1.1-3)
(1.1) La Asembleo konsistas do esence el reprezentantoj de la provincaj registaroj kaj el diversaj sociaj klasoj kaj institucioj : militistoj, laboristoj, naciaj malplimultoj, intelektuloj, privataj entreprenistoj – inter kiuj trideko da miliarduloj.de Jean-Louis ROCCA - Malofta voĉdonado - Le Monde Diplomatique - en Esperanto – Marto 2017. → Zgromadzienie składa się więc w istocie z reprezentantów prowincjonalnych rządów i z różnych społecznych klas i instytucji: żołnierzy, robotników, mniejszości narodowych, intelektualistów, prywatnych przedsiębiorców – między nimi trzydziestka miliarderów. (1.2) Mi vivas en la kamparo, en provinca angulo, sed mi ne malzorgas mian personon, mi estimas en mi la homon.Ivan Turgenjev – Patroj kaj filoj – El la rusa tradukis Kazimierz Bein – INKO 2001 - paĝ. 62. → Żyję na wsi, w prowincjonalnym kącie, lecz nie zaniedbuję mojej osoby, cenię w sobie człowieka.
(1.1) provinca ĉefurbo → prowincjonalna stolica • provinca oficejo → urząd prowincjonalny • provinca gazetaro → prasa prowincjonalna (1.2) provinca urbeto → prowincjonalne miasteczko • provinca internlando → prowincjonalne odludzie (głusza) (1.3) provinca gusto → zaściankowy gust • provinca vestaĵo → niemodny strój
provinco, provincano, provincestro, provincismo
(1.2) provinca anserino → prowincjonalna gęś (lekceważąco o kobiecie z prowincji)