פֿאַרהאַלטן () ; polska: farhaltn
czasownik przechodni (1.1) zatrzymywać, wstrzymywać, powstrzymywać, unieruchamiać, tamować, hamować, blokować, przerywać, przestawać (1.2) zatrzymywać, nie pozwalać odejść, nie puszczać (1.3) zatrzymywać, wstrzymywać, zawieszać, odraczać, odwlekać, odkładać, opóźniać, zwalniać (1.4) wstrzymywać, powodować zaparcie / zatwardzenie / obstrukcję czasownik zwrotny (2.1) פֿאַרהאַלטן זיך → zwlekać, ociągać się, spóźniać się, opóźniać się, zostawać (dłużej), zasiedzieć się (2.2) פֿאַרהאַלטן זיך → zachowywać się (jakoś), postępować, odnosić się, traktować, obchodzić się, być w (jakichś) stosunkach (2.3) פֿאַרהאַלטן זיך → odnosić się, zajmować stanowisko, określać swój stosunek
(1-2)
(1.2) פֿאַרהאַלט מיך ניט! → Nie zatrzymuj mnie!, Odczep się ode mnie! (2.2) ער פֿאַרהאַלט זיך מיט אונדז גוט. → On się dobrze do nas odnosi. / On nas dobrze traktuje. / On jest z nami w dobrych stosunkach.
(2.2) פֿאַרהאַלטן זיך מיט → zachowywać się względem / wobec + (kogoś), odnosić się do + (kogoś), obchodzić się z + (kimś) (2.3) פֿאַרהאַלטן זיך צו → odnosić się do + (kogoś, czegoś), zajmować stanowisko / określać swój stosunek względem / wobec + (kogoś, czegoś)
(1.3) פֿאַרהאַלטן דעם אָטעם → wstrzymywać oddech (1.3) פֿאַרהאַלטן די טריט → zwalniać kroku (1.3) פֿאַרהאַלטן דעם בליק → zatrzymywać wzrok / spojrzenie
פֿאַרהאַלט, פֿאַרהאַלטונג, פֿאַרהעלטעניש פֿאַרהעלטענישמעסיק פֿאַרהעלטענישמעסיק
,