__TOC__ viga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) belka (1.2) dźwigar
viga ()
czasownik przechodni (1.1) wyświęcać, poświęcać (1.2) udzielać ślubu (1.3) poświęcać coś ( swój czas) czemuś ( rozrywce)
(1) att viga, viger, vigde, vigt, vig!, pres. part. vigande, perf. part. vigd
(1.1) viga till präst → wyświęcać na księdza (1.3) viga sitt liv åt något → poświęcać czemuś swoje życie
(1.1) helga (1.2) sammanviga (1.3) ägna
vigande, vigning, vigsel vigd
złożenie czas. inviga, sammanviga, prästviga czas. frazowy viga in, viga samman fraza czas. viga till den sista vilan