__TOC__ monokl ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku (1.2) obiektyw jednosoczewkowy
(1.1-2)
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
angielski: (1.1) monocle bułgarski: (1.1) монокъл duński: (1.1) monokel norweski (bokmål): (1.1) monokkel norweski (nynorsk): (1.1) monokkel nowogrecki: (1.1) μονύελος (monýelos) węgierski: (1.1) monokli
monokl ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) monokl (soczewka) (1.2) podbite oko
(1.1-2)
monoklový