__TOC__ hunsa ()
czasownik (1.1) zbyć, zignorować
hunsa ()
czasownik przechodni (1.1) pomiatać kimś, poniewierać kimś; traktować jak psa
(1.1) att hunsa, hunsar, hunsade, hunsat, hunsa! ; pres. part. hunsande, perf. part. hunsad
(1.1) hunsa (med) någon → pomiatać kimś
(1.1) inte låta hunsa sig → nie dać sobą poniewierać
(1.1) hundsfottera, kuscha, kuva, tyrannisera
hunsande, hunsning
od → pies