verankern ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) zakotwiczać, zakotwiczyć (1.2) umieszczać, umieścić, ujmować, ując, ustanawiać, ustanowić (np. w przepisach)
(1.1-2)Wiktionary.de, verankern (Konjugation), dostęp 03.10.2023 verankern (verankert), verankerte, verankert (haben)
(1.2) Das dritte Geschlecht ist jetzt auch im Gesetz verankert. → Trzecia płeć jest teraz też zapisana w ustawie.
Verankern , Verankerung