sten ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kamień (1.2) twarda pestka (1.3) jądro (1.4) kamień (1.5) duży kamień postawiony jako pomnik (1.6) kamień ozdobny, kamień szlachetny
(2.1) = stene → kamienować
(1.1-4) en sten, stenen, sten, stenene (1.5-6) en sten, stenen, sten/stene, stenene
(1.1) Den, som kan trække sværdet ud af stenen, bliver konge af England. → Ten, kto potrafi wyciągnąć miecz z tego kamienia, zostanie królem Anglii. (1.1) Granit består hovedsagligt af kvarts samt en række andre mineraler som giver farver og strukturer i stenen. → Granit składa się głównie z kwarcu i szeregu innych minerałów, nadających kamieniowi barwy i struktury.
(1.1) stenalder / Stenalderen → epoka kamienia
(1.2) kerne (1.3) testikel
(1.6) ædelsten, smukkesten
stene stening stenet
det er slemt at støde sig to gange på den samme sten • have et hjerte af sten → mieć serce z kamienia • sove som en sten → spać jak kamień
sten ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamień (1.2) twarda pestka (1.3) jądro
(1) en sten, stenen, stener, stenene
stein
sten ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamieńhttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
< <
sten ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamień
sten ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kamień (kawałek skały) (1.2) kamień (skała) (1.3) kamień (pionek w niektórych grach planszowych)
(1.1,3) en sten, stenen, stenar, stenarna (1.2) en sten, stenen,
gravsten • halvädelsten • kvarnsten • sandsten • stenvalvsbro • stenålder • stenåldersgrav • tandsten • tegelsten • tungsten • ädelsten
(1.2) droppen urholkar stenen • milsten
zobacz też: geografia w języku szwedzkim