egzaltacja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli
(1.1) ,
(1.1) Jej egzaltacja była bardzo męcząca.
(1.1) afektacja
egzaltowany
< → podnosić < → z, od strony + wysoki
angielski: (1.1) exaltation arabski: (1.1) تعظيم białoruski: (1.1) экзальтацыя bułgarski: (1.1) екзалтация duński: (1.1) eksaltation , opstemthed francuski: (1.1) exaltation hiszpański: (1.1) exaltación interlingua: (1.1) exaltation nowogrecki: (1.1) εγκωμιασμός portugalski: (1.1) exaltação rosyjski: (1.1) экзальтированность , восторженность włoski: (1.1) esaltazione