verbo ()
rzeczownik (1.1) czasownik
(1.1)
(1.1) „Havi” estas verbo. → „Mieć” jest czasownikiem.
verbo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czasownik
verbo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czasownik (1.2) słowo, wyraz
(1) verbos
(1.1) verbo auxiliar → czasownik posiłkowy • verbo reflexivo (w niektórych kontekstach także: verbo recíproco, verbo pronominal) → czasownik zwrotny • verbo intransitivo → czasownik nieprzechodni • verbo transitivo → czasownik przechodni • verbo regular → czasownik regularny • verbo irregular → czasownik nieregularny • verbo defectivo → czasownik ułomny • verbo impersonal → czasownik nieosobowy • verbo terciopersonal → czasownik trzecioosobowy • verbo copulativo • verbo predicativo
verbalizar verbal, verbalista, verboso verbalmente verbalismo , verbalista /, verborragia , verborrea , verbosidad , verbigracia
(1.1) (1.1) zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne
verbo ()
rzeczownik (1.1) czasownik
verbala
verbo ()
rzeczownik (1.1) czasownik
(1.1) verbo; verbos
verbo ()
(2.1) Dat. i Abl. sg. od: verbum
verbo ()
rzeczownik (1.1) czasownik
verbo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czasownik
verbo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) słowo, wyraz (1.2) czasownik
(1.1-2) verbo; verbi
(1.2) verbo transitivo / intransitivo / riflessivo → czasownik przechodni / nieprzechodni / zwrotny
(1.1) motto, parola
verbale , verbalismo , verbalista , verbalizzazione , verbosità verbalizzare verbale, verbalistico, verboso verbalmente, verbosamente
(1.2) zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne