tumba ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grobowiec w formie kamiennej skrzyni lub trumny przykrytej płytą, zazwyczaj z rzeźbionym wizerunkiem zmarłego; (1.2) trumna, sarkofag, grobowiec, mauzoleum przeznaczone na zwłoki świętego (1.3) rodzaj podpory stropu wyrobiska (1.4) postument w kształcie walca lub prostopadłościanu, używany w cyrku przy tresurze zwierząt (1.5) słupek oddzielający ulicę od chodnika
(1.1-5)
(1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.
tumbowy
(1.1-2) < (túmba/týmba), (túmbos/týmbos) → grób, nagrobek, kopiec nagrobny
(1.1)
francuski: (1.1) tombeau
tumba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grób
(1.1) tumba; tumbas
< (týmbos)
tumba ()
rzeczownik (1.1) grób
tumbal
tumba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grób
(1.1) tumba, tumbae
tumba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grób