dialekt () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium; (1.2) terytorialna odmiana języka, przeciwstawiana jego formie ogólnoetnicznej, standardowej; (1.3) język pozbawiony formy pisanej lub standaryzacji, używany w kraju rozwijającym się lub w odizolowanej części świata, język wernakularny;
(1.1-2)
(1.1) Narzecze sztokawskie jest dialektem południowosłowiańskim. (1.3) Chwała Zmartwychwstałego Pana rozbrzmiewa w j. hiszpańskim, francuskim, polskim, angielskim, włoskim, arabskim i w wielu dialektach afrykańskich.Ordo Fratrum Minorum - Prowincja Matki Bożej Anielskiej - Aktualności, data dostępu: 12.05.2019
(1.1) dialekt literacki • dialekt standardowy • dialekt terytorialny • dialekt wernakularny • dialekt regionalny
(1.1) narzecze (1.2) narzecze, gwara (1.3) narzecze, język wernakularny
(1.1) lekt, odmiana językowa
(1.1) etnolekt, regiolekt, socjolekt
(1.1) język
(1.1) gwara, subdialekt, poddialekt, idiolekt
dialektolog , dialektologia , dialektyzacja , dialektyzm dialektalny, dialektologiczny, dialektyczny, dialektowy dialektycznie dialektyzować
(dialektos) → narzecze
afrykanerski: (1.1) dialekt albański: (1.1) dialekt alemański: (1.1) Dialäkt angielski: (1.1) dialect arabski: (1.1) لهجة baskijski: (1.1) dialekto, hizkelgi białoruski: (1.1) дыялект bośniacki: (1.1) dijalekt bułgarski: (1.1) диалект chiński standardowy: (1.1) 话 (huà); (1.2) 话 (huà); (1.3) 话 (huà) chorwacki: (1.1) dijalekt , dijalekat czeski: (1.1) dialekt dolnosaksoński: (1.1) missingsch duński: (1.1) dialekt dzongkha: (1.1) ཁ་སྐད esperanto: (1.1) dialekto fiński: (1.1) murre, aluemurre francuski: (1.1) patois , dialecte hiszpański: (1.1) dialecto indonezyjski: (1.1) dialek japoński: (1.1) 方言 (ほうげん, hōgen) jidysz: (1.1) דיאַלעקט (djalekt) karpatorusiński: (1.1) діалект kataloński: (1.1) dialecte koreański: (1.1) 사투리 (sa-tou-ri), 방언 (bang-on) lombardzki: (1.1) dialett łaciński: (1.1) dialectos, dialectus niderlandzki: (1.1) dialect niemiecki: (1.1) Dialekt nowogrecki: (1.1) διάλεκτος portugalski: (1.1) dialecto (port.), dialeto (braz.) rosyjski: (1.1) диалект (dialékt) serbski: (1.1) дијалект (dijalekt) słowacki: (1.1) nárečie , dialekt szwedzki: (1.1) dialekt , folkmål turecki: (1.1) lehçe, diyalekt turkmeński: (1.1) dialekt tuvalu: (1.1) gaugāleo ukraiński: (1.1) діалект węgierski: (1.1) nyelvjárás wilamowski: (1.1) dialekt ; (1.2) dialekt ; (1.3) dialekt włoski: (1.1) dialetto, parlata
dialekt ()
rzeczownik (1.1) dialekt
(1.1) dialekte
(1.1) Nedersaksies ken baie dialekte. → Język dolnosaksoński ma wiele dialektów.
(1.1) dialek
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dialekt
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dialekt
(1.1)
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dialekt
(1.1) en dialekt, dialekten, dialekter, dialekterne
(1.1) Det danske sprog er en dialekt af et fælles nordisk sprog. → Język duński jest dialektem języka nordyckiego.
dialektal
dialekt ()
(1.1) dialekt
dialekto disdialektiĝi
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dialekt
(1.1) en dialekt, dialekten, dialekter, dialektene
(1.1) Jeg har ingenting imot dialekter da jeg snakker dialekt selv. (z internetu) → Nic nie mam przeciwko dialektom, bo sam mówię dialektem.
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) dialekt
(1.1) ein dialekt, dialekten, dialektar, dialektane lub ei dialekt, dialekta, dialekter, dialektene
dialektal
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dialekt
(1.1) nárečie
dialektizmus dialektový dialektove
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dialekt
(1.1) en dialekt, dialekten, dialekter, dialekterna
(1.1) folkmål
dialekt ()
rzeczownik (1.1) dialekt
dialekt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dialekt