ruptura ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przepuklina (1.2) emerytura
(1.1-2)
(1.1) Tym razem jednak przekroczył granice wytrzymałości i przyszła choroba - nabawił się ruptury.
erupcja , korupcja
→ złamanie, rozdarcie < < → łamać
(1.1) (1.2)
ruptura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozłam, zerwanie (1.2) pęknięcie, złamanie rupturas
(1.1) El incidente fronterizo fue la causa de la ruptura de relaciones diplomáticas entre estos dos países. → Incydent graniczny był przyczyną zerwania stosunków dyplomatycznych między tymi dwoma krajami.
(1.1) separación, alejamiento (1.2) rotura, rompimiento
ruptor , rupturismo , rupturista / roto, rupturista romper, romperse
ruptura ()
rzeczownik (1.1) zerwanie (1.2) przerwanie, przerwa (1.3) przepuklina, ruptura
rumper
ruptura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozdarcie, skaleczenie
(1.1) ruptūra, ruptūrae