__TOC__ ronde ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ront, rondStanisław Ropelewski, Dictionnaire complet français-polonais et polonais-français, s. 635
(2.1) od rond
(3.1) 1. trybu oznajmującego od ronder (3.2) 3. trybu oznajmującego od ronder (3.3) 1. trybu łącznego od ronder (3.4) 3. trybu łącznego od ronder (3.5) 2. trybu rozkazującego od ronder
(1.1) ronde; rondes
(1.1) patrouille, visite de surveillance, inspection
ronder rond rondin
ronde ()
przymiotnik (1.1) okrągły
rondo