rigor ()
rzeczownik (1.1) rygor, dyscyplina, surowość (1.2) zesztywnienie, stężenie mięśni, dreszcze
(1) rigour
rigorously rigorous rigour
rigor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rygor, dyscyplina, srogość, surowość (1.2) ostrość, szorstkość, sztywność (1.3) dokładność, ścisłość (1.4) zesztywnienie, zdrętwienie (1.5) prokurator
(1) rigores
(1.1) severidad, dureza (1.2) austeridad, tiesura, firmeza (1.3) precisión, propiedad, exactitud (1.4) rigidez, tiesura
rigorista, rigoroso, riguroso rigorismo, rigurosidad
en rigor → ściśle biorąc rigor mortis, rígor mortis → stężenie pośmiertne
, rogōris
rigor ()
rzeczownik (1.1) rygor, sztywność, surowość
rigor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) stężenie (1.2) surowość, nieugiętość
(1) rigor, ~oris
rigorismus , rigorista rigorosus