rebelle

__TOC__ rebelle ()

(1) (2) (3) (4)

przymiotnik (1.1) buntowniczy, zbuntowany, niesforny, oporny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) rebeliant rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) rebeliantka

(4.1) 1. trybu oznajmującego od rebeller (4.2) 3. trybu oznajmującego od rebeller (4.3) 1. trybu łącznego od rebeller (4.4) 3. trybu łącznego od rebeller (4.5) 2. trybu rozkazującego od rebeller

(1.1) rebelle , ; rebelles , (2) (3) rebelle; rebelles

(1.1) récalcitrant, contestataire, désobéissant, dissident, factieux, indiscipline, insubordonné, insurgé, réfractaire, résistant, révolté, révolutionnaire

rebeller

rebelle ()

przymiotnik (1.1) buntowniczy, zbuntowany, niesforny, oporny