longe ()
rzeczownik (1.1) lonża czasownik (2.1) lonżować
(1.1) lunge
longe ()
przysłówek (1.1) długo
(1.1) Lia kolero longe daŭris. → Jego gniew długo trwał. (1.1) La kuiristo fritis viandon tro longe. → Kucharz smażył mięso zbyt długo. (1.1) Mi povas ripari motorojn pli longe ol vi. → Umiem naprawiać silniki dłużej niż ty.
(1.1) mallonge, nelonge
longo longa agrabla estas gasto, se ne longe li restas • bato de patrino ne longe doloras • bongusta peco longe ne atendas • Dio longe paciencas, sed severe rekompencas • eĉ ŝtono verdiĝas, se ĝi longe ne moviĝas • kiu dormas longe, vivas mallonge • longe ĉerpas la kruĉo, ĝis ĝi fine rompiĝas • longe ŝtelas ŝtelisto, tamen fine li pendos • ne longe sinjora daŭras favoro • nenia peketo restas longe sekreto • senfortuloj longe vivas • vazo rompita longe sin tenas
longe ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) postronek, linka
(1.1) longe; longes
longe ()
przymiotnik (1.1) długi przysłówek (2.1) daleko
longe ()
przysłówek (1.1) daleko (1.2) długo (określenie czasu) (1.3) bardzo, zupełnie
(1) long|e, ~ius, ~issime
(1) longus
longe ()
przysłówek (1.1) daleko przymiotnik (2.1) odległy
(1.1) (2.1) longe ; longes
(2.1) distante