__TOC__ provenir ()
czasownik nieprzechodni (1.1) pochodzić (o rzeczach) (1.2) wypływać, pochodzić, wynikać (o uczuciach i myślach) provenant • (être) provenu • je proviens, tu proviens, il provient, nous provenons, vous provenez, ils proviennent • proviendr- • subjonctif je provienne, tu proviennes, il provienne, nous provenions, vous proveniez, ils proviennent;
(1.1) Ce vin provient de Bourgogne. → To wino pochodzi z Burgundii. (1.2) J’imaginais que son mécontentement provenait de ses ennuis de famille. → Wyobrażałem sobie, że jego niezadowolenie wynikało z jego problemów rodzinnych. (Emily Brontë, Un amant)
(1) provenir de → pochodzić z
(1.1) venir (1.2) découler, émaner
provenance
provenir ()
czasownik (1.1) pochodzić, wywodzić się