atu

__TOC__ atu () ,

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) atut w funkcji przymiotnika (2.1) atutowy

(1.1) (2.1)

(1.1) W tym rozdaniu atu są piki. (2.1) Już w pierwszej lewie znalazły się karty atu.

(1.1) zagrać w atu → zagrać kartą atutową; bez atu → sposób rozgrywki, w której żaden kolor nie jest atutem

(1.1) atut

(1.1) atutowy

(1-2)

atu ()

spójnik (1.1) aby czasownik (2.1) zamierzać

(1.1) hodi

atu ()

rzeczownik (1.1) ciąg, łańcuch, szereg (1.2) archipelag (1.3) bonito

atufenua, atumauga, atupaipai, atumotu