búrka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) burza (1.2) kłótnia, zwada wg typu IV (żeński twardotematowy), wz. 2. búrky; D. lm búrok
(1.1) Ide dužia búrka. → Nadciąga duża burza.
(1.1) chystať sa na búrku → zbierać się na burzę (1.2) rodinná búrka → rodzinna kłótnia
(1.2) zvada, hádka
búrlivý
prísť ako búrka → nadejść, nastąpić gwałtownie, szybko • búrka v pohári vody → burza w szklance wody • ticho pred búrkou → napięcie, oczekiwanie w napięciu na coś