plaga ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) masowe, groźne zjawisko, szerzące się i trudne do opanowania (1.2) coś dokuczliwego i trudnego do opanowania
(1.1-2)
(1.2) Wzrasta niestety ilość rozwodów, które (…) stają się już plagą naszych czasówpolki.pl.
(1.1) plaga +
(1.1) plaga szarańczy / zachorowań • plagi egipskie (1.2) plaga turystów / komarów
(1.1) epidemia, pomór, gradacja, zaraza (1.2) najazd
(1.1) napływ
plagalny
plaga egipska
angielski: (1.1) plague duński: (1.1) plage hiszpański: (1.1) plaga ; (1.2) plaga , calamidad kataloński: (1.1) pesta niemiecki: (1.1) Plage ; (1.2) Plage nowogrecki: (1.1) πληγή , λοιμός ; (1.2) μάστιγα rumuński: (1.1) plagă ; (1.2) plagă tuvalu: (1.1) mala wilamowski: (1.1) płȫg
plaga ()
rzeczownik (1.1) plaga
(1.1) Egiptoko plagak → plagi egipskie
(1.1) izurri
plaga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) plaga, epidemia, zaraza, klęska, nieszczęście (1.2) obfitość, nadmiar (1.3) strefa między równoleżnikami
(2.1) (2.2)
(1.1-3) plaga, plagas
(1.1) epidemia, calamidad, desastre, pandemia (1.2) exceso, avalancha, abundancia, multitud
plagado plagar
plaga ()
rzeczownik (1.1) rana (1.2) plaga, zaraza, pomór, utrapienie
plaga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rana (1.2) cios (1.3) plaga, dopust (1.4) niepowodzenie, nieszczęście
(1.1-4) plag|a, ~ae
plagalis
plaga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) strefa, region
(1.1) plaga; plaghe, plage
(1.1) regione, zona