operation ()
lub , lub ,
rzeczownik (1.1) działanie (1.2) operacja
operate, operationalize operator, operative operating, operative, operational, inoperable, operable operationally, postoperatively, operatively
operation ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) operacja (1.2) szereg zaplanowanych działań
(1) en operation, operationen, operationer, operationerne
(1.1) Lobotomi er en hjerneoperation, der har til formål at kurere psykiske sygdomme. → Lobotomia to operacja mózgu mająca na celu leczenie chorób psychicznych.
(1.1) operationsstue / operationsrum → sala operacyjna
(1.1) kirurgisk behandling
operere operatør operationel, operativ
(1.1) operationen lykkedes, men patienten døde → operacja się udała, ale pacjent zmarł
operation ()
rzeczownik (1.1) operacja (1.2) działanie, funkcjonowanie
operose
operation ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) operacja (1.2) działanie (1.3) operacja, działanie
(1.1-3) en operation, operationen, operationer, operationerna
(1.1) Hon genomgick en komplicerad operation i april. → Poddała się w lipcu skomplikowanej operacji.
(1.1) nödoperation • operationsbord • operationsrapport • operationssal • skeloperation
(1.3) handling
operera, operativ operativ