odontologia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów
(1.1)
(1.1) Niejako ubocznie profesor zajmował się też odontologią podczas studiów w Karlsruhe.
(1.1) nauka
odontolog odontologiczny
(odóntos + -logíā) → ząb + nauka
angielski: (1.1) odontology baskijski: (1.1) odontologia duński: (1.1) odontologi , tandlægevidenskab fiński: (1.1) odontologia francuski: (1.1) odontologie hiszpański: (1.1) odontología interlingua: (1.1) odontologia irlandzki: (1.1) ódónteolaíocht kataloński: (1.1) odontologia niemiecki: (1.1) Odontologie norweski (bokmål): (1.1) odontologi norweski (nynorsk): (1.1) odontologi portugalski: (1.1) odontologia rosyjski: (1.1) одонтология (odontológija) włoski: (1.1) odontologia
odontologia ()
rzeczownik (1.1) odontologia
odontologo
odontologia ()
rzeczownik (1.1) odontologia
odontologic
odontologia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odontologia
(1.1) odontoiatria
odontologico