nova ()
,
rzeczownik (1.1) nowa
(1.1) nova; novae / novas
supernova
nova ()
przymiotnik (1.1) nowy
(1.1)
(1.1) Nova Gvineo
(1.1) malnova
novaĵo, novismo, novulo al amiko nova ne fidu sen provo • al glacio printempa kaj al amiko tro nova ne fidu • amu domon novan kaj amikon malnovan • bona estas domo nova kaj amiko malnova • ĉion novan oni ŝatas, malnovan oni forbatas • malnova afero en nova livero • nova balailo bone balaas • nova stato, nova vivo • novaj sinjoroj, novaj moroj • unu amiko malnova pli valoras ol du novaj
nova ()
przymiotnik (1.1) nowy
nova ()
rzeczownik (1.1) nowość, nowina
nova ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nowina, wieść