muslim ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) muzułmanin
(1.1)
muslimka muslimský
muslim ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) muzułmanin
(1.1) en muslim, muslimen, muslimer, muslimerne
(1.1) Muslimer beder fem gange om dagen. → Muzułmanie modlą się pięć razy dziennie. (1.1) Må man sige God Jul til muslimer? […] Må man give julegaver og invitere muslimer til julefrokoster? → Czy można życzyć muzułmanom „Wesołych Świąt Bożego Narodzenia”? […] Czy wolno dawać muzułmanom prezenty świąteczne i zapraszać ich na przyjęcia bożonarodzeniowe?
(1.1) muhamedaner, muselmand
muslimsk
muslim ()
rzeczownik (1.1) muzułmanin
muslim ()
rzeczownik (1.1) muzułmanin
muslim ()
przymiotnik (1.1) muzułmański
muslim ()
rzeczownik (1.1) muzułmanin
muslim ()
lub , lub
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) muzułmanin
muslim ()
lub , lub
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) muzułmanin
muslim ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) muzułmanin
(1.1) moslim
muslimský
muslim ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) muzułmanin