chemia ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; (1.2) dużo sztucznych (nienaturalnych) środków chemicznych (1.3) coś, co podświadomie łączy, zbliża dwoje ludzi, również w kontekście erotycznym (1.4) (1.5) szkolna lekcja chemii (1.1)
(1.1-3) , (1.4-5)
(1.1) Mój brat studiuje chemię. (1.2) W tych warzywach nie ma żadnych zdrowych substancji, tylko sama chemia. (1.3) Na koncercie jazzowym między muzykami a słuchaczami musi działać chemia.
(1.1) chemia organiczna • chemia nieorganiczna • agrochemia • biochemia • fizykochemia
(1.3) fluidy
(1.1) nauka
chemik , chemiczka , chemiczność , chemikalia , chemizacja , chemizator , chemizowanie , chemica , chemikaliowiec , chemex , alchemia , alchemik , alchemiczka , alchemiczność chemizować chemiczny, chemizacyjny, alchemiczny, alchemicki chemicznie, alchemicznie chemio-, chemi-, chem-
(1.1) (chymeía) → tworzenie płynów < → płyn, ciecz (1.2-5) od (1.1)
albański: (1.1) kimi angielski: (1.1) chemistry arabski: (1.1) كيمياء białoruski: (1.1) хімія ; (1.2) хімія bretoński: (1.1) dourennoniezh, kimiezh, strilhouriezh bułgarski: (1.1) химия ; (1.5) химия duński: (1.1) kemi esperanto: (1.1) kemio, ĥemio farerski: (1.1) evnafrøði francuski: (1.1) chimie friulski: (1.1) chimie hiszpański: (1.1) química interlingua: (1.1) chimia islandzki: (1.1) efnafræði japoński: (1.1) 化学 (かがく, kagaku) jidysz: (1.1) כעמיע (chemje) kaszubski: (1.1) chemiô ; (1.5) chemiô kataloński: (1.1) química kornijski: (1.1) kymygieth łaciński: (1.1) chemica niemiecki: (1.1) Chemie norweski (bokmål): (1.1) kjemi nowogrecki: (1.1) χημεία rosyjski: (1.1) химия ; (1.2) химия slovio: (1.1) himia (химиа) słowacki: (1.1) chémia szwedzki: (1.1) kemi turecki: (1.1) kimya tybetański: (1.1) རྫས་འགྱུར་རིག་པ ukraiński: (1.1) хімія uzbecki: (1.1) kimyo węgierski: (1.1) kémia wietnamski: (1.1) hóa học wilamowski: (1.1) chemii ; (1.2) chemii ; (1.3) chemii ; (1.4) chemii ; (1.5) chemii włoski: (1.1) chimica