morder ()
czasownik (1.1) gryźć
morder ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) morderca
(1) en morder, morderen, mordere, morderne
(1.1) At finde morderen krævede et systematisk politiarbejde. → Znalezienie mordercy wymagało systematycznej pracy policyjnej.
(1.1) selvmorder
(1.1) drabsmand
myrde mord
(1.1)
morder ()
czasownik (1.1) gryźć, ugryźć, kąsać, ukąsić (1.2) obmawiać, zniesławiać
(1)
(1.1) Me mordió un perro y tuve que acudir al hospital. → Ugryzł mnie pies i musiałem/am udać się do szpitala.
(1.1) dentellear, mordisquear
morderse, mordicar, mordiscar mordaz, mordedor mordacidad, mordaza, mordedura, mordida
(1.1) morder el anzuelo → połknąć haczyk, złapać się na lep
morder ()
czasownik (1.1) gryźć, kąsać
morder ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) morderca
(1.1) en morder, morderen, mordere, morderne
morder ()
czasownik (1.1) gryźć
morder ()
czasownik (1.1) gryźć, ugryźć (1.2) gryźć, pogryźć (1.3) kąsać, ukąsić, kłuć, ukłuć, żądlić, użądlić