monogamia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem (1.2) współżycie jednego samca z jedną samicą
(1.2) ,
(1.1) jednożeństwo
monogamiczność , monogamista , monogamistka monogamiczny monogamicznie
(= jeden, małżeństwo)
angielski: (1.1) monogamy arabski: (1.1) الزواج الأحادي (az-zawāğ al-ʾaḥādī) baskijski: (1.1) monogamia białoruski: (1.1) манагамія bułgarski: (1.1) моногамия ; (1.2) моногамия chorwacki: (1.1) monogamija duński: (1.1) monogami francuski: (1.1) monogamie gudźarati: (1.1) એકપત્નીત્વ (ēkapatnītva) hiszpański: (1.1) monogamia ; (1.2) monogamia kataloński: (1.1) monogàmia niemiecki: (1.1) Monogamie rosyjski: (1.1) моногамия słowacki: (1.1) monogamia słoweński: (1.1) monogamija ukraiński: (1.1) моногамія węgierski: (1.1) monogámia
monogamia ()
rzeczownik (1.1) monogamia
(1.1) poligamia
monogamo
monogamia ()
rzeczownik (1.1) monogamia
monogamia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) monogamia (1.2) monogamia
(1.1-2) monogamia; monogamias
monógamo , monógama monógamo
< (monogamía)
monogamia ()
rzeczownik (1.1) monogamia
monogamic
monogamia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) monogamia
(1.1) monogamia, monogamiae
monogamia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) monogamia
(1.1) jednoženstvo
(1.1) polygamia, mnohoženstvo
monogamický, monogamný monogamicky, monogamne
monogamia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) monogamia, jednożeństwo (1.2) monogamia
(1.1) bigamia, poligamia (1.2) poligamia
monogamo , monogama monogamico, monogamo monogamicamente
<