menda () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wesz łonowa, mendoweszka (1.2) człowiek podły (1.3) człowiek głupi, niezdarny (1.4) policjant
(1.1-4)
(1.1) Gdy zauważyłam, że w pościeli są mendy, to musiałam ją wygotować, żeby poginęły. (1.2) Ta dyrektorska menda obcięła mi pensję! (1.3) Co za menda, pożyczyłem mu rower, a ten na pierwszym zakręcie wywalił się i jeszcze kierownicę mi skrzywił. (1.4) Wałęsa się i szwenda, pierdolona mendaApteka, Menda.
(1.2) wredol, podlec, świnia, gnida, bydlak, bydlę, gad, gadzina, łajdak, łachudra, łotr, kanalia, padalec, plugawiec, skurczybyk, skurkowaniec, sobaka, swołocz, szubrawiec, szuja, ścierwo, niegodziwiec, nikczemnik, parszywiec, kreatura (1.4) pies; gliniarz, glina, pan władza; misiek, miś, misiak, smerf
(1.1) owad, pasożyt
(1.1) (1.4)
menda ()
rzeczownik (1.1) mięta
menda ()
rzeczownik (1.1) ślub
menda ()
rzeczownik (1.1) wada, brak, błąd, defekt
menda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) skaza (1.2) błąd rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) , , liczby mnogiej od rzeczownika → mendum
(1.1-2) mend|a, ~ae (2.1)
(1.2) Menda librarioli. → Błąd kopisty.
(1.1-2) mendum
mendum , mendacium , mentitio mendax, mendosus mentior