magma

magma () ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

(1.1)

(1.1) Magma wydobywa się na powierzchnię ziemi jako lawa.

magmatyzm magmowy

(mágma) → ciastoJan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 80.

angielski: (1.1) magma asturyjski: (1.1) magma baskijski: (1.1) magma białoruski: (1.1) магма bułgarski: (1.1) магма duński: (1.1) magma esperanto: (1.1) magmo francuski: (1.1) magma hiszpański: (1.1) magma łotewski: (1.1) magma macedoński: (1.1) магма norweski (bokmål): (1.1) magma norweski (nynorsk): (1.1) magma nowogrecki: (1.1) μάγμα rosyjski: (1.1) магма rumuński: (1.1) magmă słowacki: (1.1) magma szwedzki: (1.1) magma turecki: (1.1) magma ukraiński: (1.1) магма węgierski: (1.1) magma włoski: (1.1) magma

magma ()

rzeczownik (1.1) magma

magmatism

magma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magma

magma ()

rzeczownik (1.1) magma

magmatiko

magma ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) magma

(1.1)

magma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magma

<

magma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magma

(1.1) magmas

(1.1) El magma sale a la superficie en forma de lava. → Magma wydobywa się na powierzchnię ziemi jako lawa.

magmático

(mágma)

(1.1) → lawa

magma ()

rzeczownik (1.1) magma

magma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) magma

magma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magma

magma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) magma

(1.1)

(1.1) tekutá / žeravá magma

magmatit magmatický, magmový

magma ()

rzeczownik (1.1) magma

magma ()

rzeczownik (1.1) magma

magma ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magma

(1.1) magma; magmi

magmatismo , magmatite magmatico

< (mágma)