liturgia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym; (1.2) w starożytnych Atenach, rodzaj służby publicznej na rzecz obywateli
(1.1-2)
(1.1) W wielkopiątkowej liturgii wzięło udział kilkaset osób.
(1.1) liturgia brewiarzowa • Liturgia godzin
liturgika , liturgista liturgiczny liturgicznie
< (leitourgíā) → usługa, funkcja publiczna
angielski: (1.1) liturgy baskijski: (1.1) liturgia białoruski: (1.1) літургія (lìturgìâ) bułgarski: (1.1) литургия czeski: (1.1) liturgie esperanto: (1.1) liturgio; (1.2) liturgio francuski: (1.1) liturgie hiszpański: (1.1) liturgia interlingua: (1.1) liturgia japoński: (1.1) 典礼 (tenrei) karpatorusiński: (1.1) літурґія kataloński: (1.1) litúrgia łaciński: (1.1) liturgia niemiecki: (1.1) Liturgie norweski (bokmål): (1.1) liturgi norweski (nynorsk): (1.1) liturgi portugalski: (1.1) liturgia rosyjski: (1.1) литургия (liturgiâ) rumuński: (1.1) liturghieTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 21. słowacki: (1.1) liturgia ukraiński: (1.1) літургія włoski: (1.1) liturgia
liturgia ()
rzeczownik (1.1) liturgia
liturgiko
liturgia ()
rzeczownik (1.1) liturgia
liturgia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) liturgia
(1.1) liturgias
litúrgico liturgista
← → usługa, funkcja publiczna
liturgia ()
rzeczownik (1.1) liturgia
liturgia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) liturgia
(1) liturgi|a, ~ae
liturgicus liturgus
→ usługa, funkcja publiczna
liturgia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) liturgia
liturg , liturgika , liturgikon liturgovať liturgický liturgicky
liturgia ()
rzeczownik (1.1) liturgia
liturgikus
liturgia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) liturgia (1.2) liturgia
(1.1-2) liturgia; liturgie
liturgismo , liturgista , liturgo liturgico liturgicamente
< → usługa, funkcja publiczna