naruszać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( naruszyć) (1.1) zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu (1.2) ujmować pewną część z całości (1.3) rozpocząć do tej pory nie podejmowane sprawy
(1.1)
(1.1) Wiesz, że naruszałeś szkockie prawo, wkraczając bez pozwolenia do lasu i zbierając kurki? (1.2) Nie będę naruszał tych butelek z różnymi nalewkami, dopóki goście się nie zjawią.
(1.1) łamać, przekraczać, pogwałcać, dezorganizować, zakłócać, wdzierać się, osaczać, podmywać, zarastać (1.2) burzyć, uszkadzać (1.3) rozpoczynać, rozdziewiczać
(1.1) porządkować, organizować (1.2) naprawiać
naruszanie , naruszenie
angielski: (1.1) disturb, breach, violate, fracture, transgress, outrage, derogate, encroach on, pirate, break, prejudice, infringe, contravene duński: (1.1) overtræde, krænke francuski: (1.1) violer, transgresser; (1.2) toucher hiszpański: (1.1) violar, vulnerar, quebrantar, infringir, transgredir niemiecki: (1.1) verletzen włoski: (1.1) violare, trasgredire